samenvattingen.com

Zoeken

Voortgezet Onderwijs | Middelbaar Beroepsonderwijs | Hoger Beroepsonderwijs | Wetenschappelijk Onderwijs


De avonden : een winterverhaal, Reve, Gerard

De uitgever : Veen
De druk: 35
Eerst druk : 1947

De titel : De titel heet de avonden omdat het verhaal zich vooral ;s avonds afspeelt. Dat dit deel van de dag is uitgekozen als titel heeft een extra betekenis. Overdag heeft hij niet echt veel te doen en is hij vaak alleen. In de avonden gaat hij naar vrienden en heeft hij iets wat op een leven lijkt. Verder komt hier ook weer het verval in terug. De avond is aan het eind van de dag en is dus een verval van de dag.

Motto : Er staat geen motto in het boek. Wel staat er: “Elke gelijkenis van figuren of voorvallen in dit verhaal met werkelijke personen of gebeurtenissen is toeval”

Thema : Men vraagt zich met de woorden van de schrijver zelf af, als men het taaie relaas, onvoldaan uit uit handen legt: Weet je anders niet? Er komt in dit pathologische geschijfel geen woord voor dat, wat juist de gevoelige puper (met schrijftalent) bezig houdt: verliefdheid en seksualiteit. Ik krijg de indruk, dat dit met voorbedachte rade is omzeild, maar wat niet is, kan nog komen en gezien het succes van het winterverhaal, waarin doorlopend gemompeld wordt, kunnen we dan een fris boekje verwachten. We wachten maar af, Van het Reve lijkt ons voorlopig nog niet uitgemompeld, doch misschien kan een psychiater hem helpen. (Rico Bulthuis, 1948 in; Hoei Boei! P.37)

Deze raad had Reve niet nodig: De Avonden was nu juist op aanraden van een psygiator geschreven. Frits van Echters heeft, dat zal de lezer duidelijk zijn, aan zijn gymnasiumtijd een kater overghouden. Reve’s eigen islukking op het Vossiusgymnasium zou wel eens de aanzet tot het consulteren van een psygiater en daarmee tot het schrijven van de roman kunnen zijn geweest. Nog Veertig jaar later zei hij in een intervieuw over zijn mislukking op het gymnasium; Ik beschouwde me al tientallen jaren al een mislukking. Klasgenoten studeerden, promoveerden, werden professor. M’n broer wed professor.
Frits van Egters, ‘de mislukte’ zoals hij zichzelf noemt. Mislukt op school, een baan die uit weinig anders bestaat dan het verplaatsen van papier, inwonend bij zijn ouders die, in zijn ogen, een leeg bestaan leiden, en verder alleen vrienden die getroud zijn of ten minste zelfstandig wonen on die veelal studeren
‘De avonden’ is ‘het boek van een generatie’, maar welke generatie dan ? De na-oorlogse generatie zei men in 1947; de nihilistische levenshouding van Frits was daaruit gemakkelijk te verklaren, evenals de details als expliciet vermeld van de dagelijkse maaltijden, gevolg van de hongerwinter, de lange magere gestalte van de meeste vrienden. Enz.
Later werd gewezen op het milieu-gebonden aspect: ‘Wie de sociale laag van Frits van Egters (de lichteloze oude middeklasse) niet enigszins kent, kan het boek niet waardere.” En als variant hierop: ‘Het is Frits van Egters die de psygologische keerzijde belichaamt van de emancipatie van de arbeidersklasse.’ Het begrip generatie kan gerus

kymerxavier

23 maart 2009 @ 11:56 uur

Redelijke recensie. Let op je nederlands; het is vrij slecht.